Akşamüzeri evden çıktım. Otobüse bindim ve metrobüse vardım. 2-3 metrobüs dolu idi, en arkadakine bindim çok şükür. Her şey normal seyrinde ilerliyordu. Ta ki metrobüs şoförünün bir tavrıyla karşılaşana kadar. Metrobüs ilerlemeye başladı, durağı geldiğinde -durmadan hemen önce- şoförün “iyi akşamlar arkadaşlar” sözleriyle irkildim, bana göre ve hatta diğer yolculara göre beklenmedik bir durumdu bu. … Continue reading »